Wpisy z Styczeń, 2015

Wychowanie w starożytnym Rzymie

Wychowanie w starożytnym Rzymie Rzym był potężnym cesarstwem w którym bardzo dużą rolę przykładano do wychowania potomstwa. Już same narodziny dziecka były bardzo celebrowane, przez ponad tydzień rodzina i znajomi świętowali. Pierwsze osiem dni dziecko odwiedzali najbliżsi z rodziny i przynosili mu rożne podarki, dziewiąty dzień był czasem nadania dziecku przydomka. Na resztę formalności ze zgłoszeniem narodzin dziecka do urzędu rodzice mieli cały miesiąc. Dzieci do ukończenia siódmego roku życia wychowane był przy matce, to ona przekazywała im wzorce zachowania i uczyła podstawowych czynności. Po ukończeniu siedmiu lat nadchodził czas na naukę, nie trwała ona jednak zbyt długo, chłopcy uczuli się do piętnastego roku życia, z kolei dziewczynki kończyły szkołę mając lat trzynaście. Co ciekawe dzieci nie uczyły się w szkołach tylko w domu. Chłopcami zajmowali się mężczyźni, a dziewczęta uczone były gospodarstwa domowego przez matki. Taki model edukacji dotyczył mniej zamożnych ci którzy mieli środki mogli posyłać dzieci do szkół gdzie nauczali tak zwani wyzwoleńcy pochodzenia greckiego. Cała nauka opierała się na prawie dwunastu tablic. Co ważne z czasem edukacja w Rzymie bardzo się rozwinęła, dzieci uczone były nie tylko czytania ale też i nauk ścisłych. W szkołach pojawili się tak zwani kalkulatorzy, którzy nauczali arytmetyki. Wiedzy wymagano głównie na pamięć, jeśli dziecko nie umiało czegoś wtedy było karane chłostą. Model ten był bardzo surowy dzieci często bały się nauczycieli. W starożytnym Rzymie dużą uwagę zwracano na wychowanie patriotyczne, młodzieniec kiedy ukończył siedemnaście lat ruszał w świat aby podjąć się służby wojskowej. Edukacja w starożytnym Rzymie była bardzo specyficzna i zacofana. Panował tu podział na dwie grupy kobiet oraz mężczyzn. Kobieta tak na prawdę mogła nauczyć się tylko jak dbać o dom i gospodarstwo, dla mężczyzny też nie było wiele wyboru dorastał aby służyć krajowi. W starożytnym Rzymie dzieci były bardzo zdyscyplinowane, ale tak na prawdę nie miały dzieciństwa i szansy na rozwój. To kim będą w przyszłości zależało od tego w jakiej rodzinie się urodzili.

Karmiący ojciec

Karmiący ojciec Tacierzyńskie w ostatnim czasie zaczęło być bardzo popularne. Wszystko to za sprawą nowelizacji ustawy rządowej na ten temat. Odkąd tatusiowie mogą iść na urlop wychowawczy odtąd zaczęli chętniej zostawać w domu ze swoimi pociechami. Jednak warunek ich zastania w domu jest niepodważalny, czyli mama do pracy. Wiele kobiet szczerze cieszy się z tego. Oczywiście z pewnością nie z rozłąką z dzieckiem. Jednak monotonia potrafi doprowadzić do depresji. Praca pozwala na spotkania z ludźmi, na rozmowę, na zupełnie inny tryb życia. Dlatego wiele kobiet obecnie decyduje się na zamianę ról. Dla taty jest to bardzo ciężki okres zwłaszcza na początku i w szczególności, jeżeli wcześniej nie spędzał ze swoim dzieckiem zbyt długo czasu. Dlatego nauczenie się poszczególnego rozkładu dnia, zrozumienia poszczególnych sygnałów, jakie wydaje nasz najmłodszy członek rodziny zajmie trochę zanim ta machina ruszy prawidłowo. Jedną z najcięższych czynności, w których tata na tacierzyńskim musi zastąpić matkę to karmienie. Co prawda mężczyźni nie mają laktacji, ale z butelką potrafią sobie doskonale radzić. To właśnie dzięki butelce mężczyźni mają tak naprawdę pierwszą okazję, aby nakarmić swojego potomka. Oczywiście w butelce najczęściej przynajmniej na samym początku znajduje się mleko mamy w późniejszy okresie wymieniane na mleko modyfikowane. Jednak wymaga to również zdobycia trochę wprawy. A mianowicie należy pierw nauczyć się trzymać dziecko prawidłowo. Najlepiej robić to dokładnie tak jak matka dziecka. Trzeba je wyczuć, ale należy zrobić to bardzo delikatnie, taki maluch jest jeszcze bardzo bezbronny. Karmienie zarówno mamie jak i tacie daje niesamowitą bliskość. Tatusiowie muszą również bezwzględnie pamiętać, że po karmieniu należy potrzymać dziecko, aby mu się odbiło. Najlepiej to zrobić w sprawdzony sposób, czyli oprzeć główkę malca o swoje ramię. Jednak, aby dojść do wprawy najlepiej od urodzenia czynnie uczestniczyć w wychowaniu dziecka i codziennych czynnościach. Nie będą później panowie mieli kłopotu z ogarnięciem tylu nowych informacji. Ojcowie są równie dobrymi opiekunami do dzieci, co matki. Nie wierzmy w stereotypy, że to z matką dziecko najlepiej je, najszybciej się rozwija i w ogóle jest naj. Poza praktyką, którą mama może się pochwalić niczym innym oboje rodziców się nie różni, w końcu oboje chcecie wszystkiego najlepszego dla swojego potomstwa, chcecie je chronić, rozpieszczać i wychować na prawowitego człowieka.

Dziecko i pies pod jednym dachem

Dziecko i pies pod jednym dachem Większość ludzi słysząc, że spodziewamy się dziecka od razu zadaje pytanie.. „a co z psem?” W szczególności często ono pada, jeżeli posiadamy dużego psa. Nieuchronne jest, że w niedługim czasie, pod jednym dachem będziemy mieli dużego psa i niemowlę. My jednak doskonale znamy naszego pupila i tego typu pytania bardzo nas bolą. Większość ciekawskich nie zdaje sobie sprawy z tego, że pomimo gabarytów nasze psisko nadaje się do malucha wręcz idealnie. Wszystko, dlatego że duże psy są o wiele spokojniejsze, bezproblemowo odnajdują się w domu gdzie jest małe dziecko. Dobrze wychowany pies, któremu są wpojone odpowiednie wartości nie jest agresywny. Dlatego też stanie się doskonałym kompanem do zabaw dla naszej pociechy. W równie odpowiedni sposób będzie chronił już nie tylko swoich dorosłych opiekunów, ale i nowych małych członków rodziny. Psy są zwierzętami stadnymi i tak jak wilki, od których się wywodzą żyją w watahach tak taką grupą, do której przynależy pies staje się nasza rodzina. Doskonale potrafią odnaleźć się na swoim miejscu. Jednak, aby pies znał swoje miejsce w hierarchii powinien być od małego jej nauczony. Najczęściej jednak bywa tak, że to właśnie zwierzak jest pierwszy w domu i trzeba zrobić małą roszadę w hierarchii. Dobrze wychowany pies bez problemów odnajdzie się w nowej sytuacji. A zawsze również można liczyć na pomoc behawiorystów i treserów psów. Pamiętajmy o tym, że wychowywanie się dziecka w towarzystwie psa daje bardzo duże korzyści. I są one równie liczne, co przyjemne. Nasze dziecko od najmłodszych lat będzie uczyło się odpowiedzialności. Doskonale pozna, co to jest empatia, współczucie i zaufanie. Pies, który jest przywiązany do swojej rodziny przywiąże się również do jej najnowszego i najmniejszego członka. Dzięki temu maluchowi pozwoli również przyswoić wszelkie kwestie związane z zapewnieniem bezpieczeństwa. W późniejszym wieku psiak da sporo radości i wiele okazji do ruchu naszemu maluchowi. Oczywiście trzeba zachować pewne względy bezpieczeństwa i nie powinno zostawiać się psa z niemowlakiem sam na sam od samego początku. Zwierzę może zbyt mocno przytulić się do naszego delikatnego niemowlaka i oczywiście nie zrobi tego celowo. Najczęściej wszystkie psy przejawiają spokojne i bardzo przyjazne podejście do dzieci. Jednak musimy również baczną uwagę zwrócić na dziecko w momencie, kiedy zacznie ono raczkować. Pies znajdzie się w tedy w zasięgu dłoni malucha i nie wiemy jak zareaguje na jego „pieszczoty”.

Wychowanie w Sparcie

Wychowanie w Sparcie Wychowanie i edukacja wciąż ulega przemianom, zmieniają się modele rodziny, oraz ideały jakie chcemy przekazać pokoleniom. Wychowanie ma na celu jak najlepsze przygotowanie dziecka do podjęcia roli społecznej. W tym celu uczymy go dobrego zachowania, oraz zasad postępowania w trudnych sytuacjach. Zupełnie inne podejście do tej kwestii prezentuje wychowanie w Sparcie. Model ten zakłada, że trzeba wychować silnego żołnierza zdolnego do obrony swojego kraju. Już od najmłodszych lat dzieci poddawane były naturalnej selekcji. Po narodzinach ojcowie zanosili je na wzgórze gdzie rada starszych oglądała je dokładnie, jeśli dziecko było zdrowe i silne mogło dorastać i szkolić się na spartanina. Jeśli natomiast dziecko urodziło się chore lub słabe, wtedy decydowano o jego śmierci głodowej. Było to bardzo brutalne, ale w ten sposób chciano stworzyć potężny naród który wyróżniał by się pośród innych i był idealnym. Dzieci już od wczesnego dzieciństwa nie miały lekko, matki nie mogły ich rozpieszczać, dzieci uczono samodzielności, przyzwyczajano je do samotności oraz ciemności, wszystko po to aby były silne i niczego się nie bały. Kiedy dziecko ukończyło siedem lat trafiało pod skrzydła państwa, maluchów dzielono na grupy i uczono walki ze swoimi ułomnościami. Co ważne wraz z rozwojem dziecka zaostrzano hartowanie chłopców, kazano im chodzić bez obuwia, aby przyzwyczajać nogi do trudnej podroży, nie mieli też opcji wypoczynku czy zabawy. Państwo i jego wysłannicy bardzo surowo karali wszelkie nie posłuszeństwo. Po ukończeniu piętnastego roku życia chłopcy byli już gotowymi do służby wojskowej i walki za kraj. Jeśli akurat nie było potrzeby prowadzenia wojny chłopcy i tak wciąż byli musztrowani, aby być gotowymi w każdej chwili. Wychowanie w Sparcie należało do najtrudniejszego, nie było tu mowy o beztrosce czy zabawie, dzieci rodzone były dla potrzeb państwa aby za nie walczyć. Wszystkie czynności oraz nauki dzieci ograniczały się jedynie do nauki pisania oraz ćwiczenia tężyzny ciała. Jeśli chodzi o dziewczynki także nie miały lekko, ponieważ musiały zajmować się całymi gospodarstwami kiedy mężczyźni prowadzili wojny.

Najbardziej prestiżowe kierunki studiów

Najbardziej prestiżowe kierunki studiów Większość uczelni w Polsce posiada w swojej ofercie wiele ciekawych kierunków studiów, które zaciekawiają przyszłych studentów programem studiów i po ukończeniu których łatwo nam będzie znaleźć dobrą pracę, odpowiadającą naszym kwalifikacjom oraz zainteresowaniom zdobytym dzięki studiom. Wybierając odpowiednie studia często słyszy się o tak zwanych kierunkach prestiżowych, na które progi punktowe są bardzo wysokie, a co za tym idzie trudno się na nie zakwalifikować. Lecz po ukończeniu których dobra praca jest niemal zapewniona. Jednym z najbardziej prestiżowych kierunków studiów jest prawo. Jest to kierunek humanistyczny po ukończeniu którego jesteśmy prawnikami. Aby dostać się na prawo należy zdać maturę rozszerzoną z języka polskiego, angielskiego oraz historii. Nauka na wszystkich wydziałach prawa trwa 5 lat. Po ukończeniu studiów należy zrobić aplikację. Wydziały prawa kształcą między innymi przyszłych sędziów, adwokatów, prokuratorów oraz notariuszy. Najbardziej popularne wydziały prawa znajdują się na Uniwersytecie Warszawskim, Uniwersytecie Jagiellońskim, Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza oraz Uniwersytecie Łódzkim. To właśnie te uczelnie przyciągają największą liczbę studentów. Kolejnym kierunkiem studiów, którego możemy przypisać do tak zwanych prestiżowych jest medycyna. Jest to niezwykle trudny kierunek. Aby dostać się na medycynę należy zdać maturę z rozszerzonej chemii, biologii oraz fizyki lub matematyki. Wynik z matur powinien wynosić około 90% w zależności od uczelni. Medycynę studiuje się na Uniwersytetach Medycznych. Nauka trwa 5 lub 6 lat. Powszechnie wiadome jest, że praktyka zawsze stoi ponad teorią, dlatego na wszystkich studiach medycznych nacisk stawiany jest na zajęcia praktyczne. Tak zwane praktyki studenckie stanowią dużą część całych studiów. To właśnie na tych zajęciach studenci stykają się z prawdziwymi przypadkami medycznymi. Innym kierunkiem zaliczanym do prestiżowych może być psychologia. Nauka na wydziałach psychologii również trwa 5 lat, są to studia humanistyczne, jednolite magisterskie. Po ich ukończeniu student otrzymuje tytuł magistra psychologii i może otworzyć własny gabinet. Należy pamiętać, że praca psychologa to bardzo trudna i odpowiedzialna praca, tak samo jak praca lekarza czy prawnika.