Wpisy z Styczeń, 2015

Wychowanie dzieci w USA

Wychowanie dzieci w USA Zagadnieniem wychowania zajmowało się już wiele ludzi, modeli jest ogromna ilość, gdyż każdy pragnie dziecku przekazać coś innego. Jedno jest ważne, dzieci zawsze były i będą bardzo cenne dla każdego rodzica. Podobnie jest też w stanach gdzie wszystko kojarzone jest z rodziną, samochód rodzinny, wycieczka, czy tak popularna niania. W stanach wszystko kręci się wokół dzieci, sąsiedzi często o nich rozmawiają między sobą, temat jest też poruszany w domu i w rodzinie. Rodzice pragną aby ich dzieci miały jak najlepiej w życiu dorosłym dlatego też pomagają im na każdym kroku. W tym modelu wychowania stawia się na rozwój dziecka, czyli często poza zajęciami lekcyjnymi posyłane są też na dodatkowe treningi, naukę gry na instrumencie. Poza zajęciami obowiązkowymi i dodatkowymi dzieciom zostaje już nie wiele czasu na zabawę z rówieśnikami. Nawet czas wolny w weekend spędzają wspólnie z rodzicami, najczęściej na wycieczce lub meczu. Amerykanie bardzo cenią sobie kiedy dziecko nabywa umiejętności matematycznych lub sportowych, stosuje się tutaj system nagród aby mobilizować dziecko do dalszego działania. Co ważne nawet małe dzieci tj. dwu, trzy letnie uczą się już w przedszkolach, wszystko ma na celu jak najlepsze przygotowanie do dalszej nauki. W przedszkolu dzieci uczy się liczenia oraz cyfr, manualne zdolności jak malowanie czy wyklejanie spada na dalszy plan, ponieważ rodzice chwalą tylko to co może później się przydać, kreatywność nie jest tak potrzebna. Odbija się to naturalnie w życiu dorosłym, ponieważ dzieci nie umieją poradzić sobie z rożnymi problemami, nie są też pomysłowe. To jak dzieci będą przygotowane do życia zależy też od tego co robią w czasie wolnym, w tym przypadku nie ma czasu na zabawę, czas wolny można spędzić przed telewizorem lub komputerem. Co ważne jeśli dziecko jest nie grzeczne przymyka się na to oko, dzieci karze się jedynie za coś poważnego. W USA stawia się przede wszystkim na nagrody, ponieważ to one mają mobilizować do grzecznego zachowania. Model jaki proponują stany jest dość prosty, dziecko ma się uczyć, ponieważ to przyniesie mu później korzyści, zabawa nie jest tak ważna gdyż zabiera czas i nie wnosi nic do rozwoju. Nastawienie i parcie na zdobywanie wiedzy jest tak duże, że pomija się całkowicie rozwój manualny oraz kreatywność dziecka które też są bardzo ważne.

Niechęć do karmienia piersią

Niechęć do karmienia piersią Spodziewasz się dziecka, czytasz masę artykułów, książek, porad na temat ciąży porodu i późniejszego wychowania dziecka. Starasz się w jakimś stopniu przygotować na to, co cię czeka. Jednak jest jeden najbardziej nurtujący cię problem związany z karmieniem. Karmienie piersią, już na samą myśl włos ci się jeży na rękach i czujesz ogromny dyskomfort. Nie stresuj się z tego powodu, coraz więcej kobiet w naszym kraju ma dokładnie tak samo. Różnica polega na tym, że jedne kobiety wiedzą to od samego początku poczęcia, inne o tym ze nie będą karmiły piersią postanawiają tuż po porodzie. Nie mówię tutaj o sytuacji, kiedy z różnych powodów zdrowotnych jest to nie możliwe albo po prostu kobieta nie posiada wystarczającej ilości mleka, bądź wystarczająco sycącego. Oczywiście, jeżeli prędzej czy później podejmiemy taką decyzję bądźmy również gotowe na to, że zawsze znajdzie się część społeczeństwa, które negatywnie odbierze taką decyzję. Oczywiście będziemy do tego poddawani próbą przekonania nas do słuszności karmienia piersią. Bardzo często również w szpitalu pielęgniarki starej daty wręcz terroryzują pacjentki zmuszając je do karmienia piersią. W efekcie nie prowadzi to do niczego dobrego a potencjalna matka jeszcze bardziej idzie w zaparte i rodzi się w niej poczucie winy. Taki konflikt i ataki to ogromny stres, a matka nie może się na niego narażać zarówno w ciąży jak i po urodzeniu dziecka, ponieważ dziecko od razu również staje się nerwowe i zestresowane a także odczuwa niepokój. Jeżeli taka jest nasza decyzja nie zmieniajmy jej pod wpływem presji. Nie ma nic gorszego, ponieważ badania udowodniły już wielokrotnie ze matki, które zaczęły karmić piersią w efekcie nagonki mają spory problem z karmieniem, są jeszcze bardziej negatywnie nastawione a sam proces karmienia jest bolesny i nie sprawia im komfortu. Dlatego jeżeli podjęliśmy decyzję na nie ulegajmy zewnętrznej presji, pomimo wewnętrznego sprzeciwu. Zarówno w chęci jak i niechęci do karmienia piersią przejawiają się duże stereotypy. Osobiście każda kobieta powinna rozważyć wszelkie za i przeciw. Niechęć do karmienia piersią najczęściej rodzi się z leku, obawy przed bólem, i sama nie wiemy, dlaczego jesteśmy na nie. Takie obawy i niepokój, które ciężko jest nam zidentyfikować są najgorsze. Dlatego karmienie piersią w 100% powinno być aktem osobistego wyboru. Ponieważ karmimy po to by wzmocnić swoją relację z dzieckiem, karmienie na siłę da niezamierzony zupełnie odwrotny efekt do odrzucenia włącznie.

Nauka języków

Nauka języków Propagowanie idei Unii Europejskiej sprawdziło się już w wielu krajach gdzie najmłodsze osoby poddane edukacji w stosunkowo młodych, a wręcz bardzo młodym wieku w późniejszym okresie wykazywały znacznie dynamiczniejsze przyswajanie wiedzy w stosunku do dzieci, które nie miały od samego początku kontaktu z językiem obcym. Praca mózgu od najmłodszych lat sprawia, że w późniejszym czasie szybciej przyjmuje on wiele innych zewnętrznych bodźców, ponieważ jest już w pewnym stopniu wystartowany i wypracowany, a co za tym idzie chłonny wiedzy. Solidne podstawy przyswojone za młodu są idealnym fundamentem pod przyswajanie wiedzy w przyszłości. Dzieci, które uczą się języka obcego od najmłodszych lat osiągają o wiele wyższe wyniki w późniejszej nauce języka. Oczywiście większość matek nie chce wychowywać od najmłodszych lat małego poligloty. Tak naprawdę wszystkie matki chcą dla swoich dzieci jak najlepszego i najwygodniejszego życia. Jest ono możliwe do osiągnięcia, a skoro możemy dziecku pomóc to nie powinniśmy się zbyt długo zastanawiać. W końcu dziecko też potrafi się przeciwstawić jak nie będzie chętne.

Wychowanie w Japonii

Wychowanie w Japonii Wychowanie to nie tylko zapewnienie dziecku pokarmu, ale przede wszystkim potrzeba bliskości oraz miłości. W Japonii potrzeby te są znakomicie realizowane, już od najmłodszych lat, matki nie opuszczają swoich dzieci nawet podczas prac domowych. Aby dziecko było blisko nas i czuło naszą obecność japonki noszą je w specjalnych chustach na piersiach lub na plecach, w zależności od tego czym aktualnie się zajmują. Japońscy rodzice zdają sobie sprawę z tego jak ważna jest więź z dzieckiem. Jeśli już nie mogą z nim przebywać mogą zdecydować się na sale zabaw, gdzie wykształcone opiekunki zajmą się ich pociechami. Główną zasadą wychowania w Japonii jest wychowanie w grupie, matki starają się aby ich dzieci wychowywały się w otoczeniu innych ludzi. Rówieśnicy oraz dorosłe osoby dobrze wpływają na rozwój psychiczny dziecka. Kolejną zasadą jaką się kierują mamy jest stanowczość, dziecku wpaja się zasady dobrego wychowania i pilnuje aby je przestrzegało od najmłodszych lat. Mamy japońskie są dość surowe i wymagają sporego posłuszeństwa, dziecko od małego uczone jest jedzenia posiłków samodzielnie oraz spożywania tego co jest przygotowane. Jeśli malec nie zje posiłku wtedy nie dostaje nic innego, mama czaka aż zgłodnieje i pochłonie swoja porcję. W Japonii ceni się żywność i nie dopuszczalne jest jej wyrzucanie i marnowanie, tego samego uczy się dzieci. Najważniejszą jednak rolę w wychowaniu odgrywa szkoła, w niej dzieci nie tylko uczą się podstaw programowych, ale też nabywają umiejętności życia w grupie. Szkoła to również miejsce, gdzie każdy uczeń ma w swoje obowiązki, należą do nich sprzątanie czy roznoszenie posiłków, wszystko po to aby uczyły się szacunku do przedmiotów oraz innych ludzi. Zajęcia w placówce trwają od poniedziałku do piątku, ale mimo to dzieci mają bardzo napięty grafik, w czasie wolnym uczęszczają na zajęcia dodatkowe. Dzięki takiemu ułożeniu dnia dziecko ma wiele obowiązków i mało czasu do zabawy. Aby dodatkowo nie rozpraszać uwagi dzieci, wszyscy uczniowie chodzą w mundurkach, posiadają też takie same tornistry, tego typu zabieg ma przeciwdziałać zazdrości i zajmowaniu się rzeczami drugorzędnymi jak moda czy gadżety. Japońska metoda wychowania ma swoje zalety i wady, ważne jest jednak to, że dzieci mają zajęty cały czas, więc nie mogą pozwolić sobie na naganne zachowanie, poza tym nauczone są szacunku dla osób oraz miejsc w których przebywają.

Wychowanie w domu

Wychowanie w domu Kiedy na świat przychodzi dziecko, rodzice myślą już kim będzie, jakie cechy po nich odziedziczył i oczywiście jakie zadania stoją przed nimi jako rodzicami. Początkowo dziecko wymaga od opiekunów zaspokajania jedynie jego podstawowych potrzeb czyli karmienia, przewijania i oczywiście potrzebę bliskości. To jak zachowujemy się przy dziecku procentuje na później, maluszek czynnie wszystko obserwuje i uczy się. Dlatego też musimy bardzo rozważnie postępować, aby malec nie naśladował złego zachowania i uczył się właściwych czynności. Wychowanie jest głównym zadaniem rodziców, dobrze jeśli od narodzin dziecka, oboje jasno stawiają swoje cele i wspólnie je realizują. Jeśli wśród rodziców nie ma porozumienia dziecko wszystko wyczuwa i nie wie kogo dokładnie ma słuchać, często oczekiwania rodziców są różne i to bardzo negatywnie wpływa na potomka. Rodzina jako podstawowa komórka wychowująca musi z biegiem lat nauczyć i przekazać dziecku odpowiednie normy, dotyczą one przede wszystkim życia w grupie, korelacji, oraz radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Dziecko powinno naturalnie umieć też zadbać o siebie i być samodzielne, niestety często nadopiekuńczość rodziców przeszkadza mu w dorośnięciu do swojej roli społecznej. Rodziny dzielimy na trzy podstawowe typy mianowicie rodzinę pełną, niepełną i dysfunkcyjną. Pierwszy typ dotyczy rodziny w której znajduje się oboje rodziców i każdy bierze udział w wychowaniu i kształtowaniu dziecka. Drugi typ występuje, kiedy nad dzieckiem opiekę sprawuje tylko jeden z rodziców. Najczęstszą przyczyną takiego zjawiska jest śmierć jednego członka rodziny lub rozwód. Najgorszym przykładem dla małego dziecka nie wątpliwie jest rodzina dysfunkcyjna, ma ona miejsce kiedy dziecko nie ma zaspokojonych podstawowych potrzeb, rodzice najczęściej mają problem z używkami i nie interesują się potomkiem. To w jakiej rodzinie wychowuje się dziecko jest bardzo ważne, ponieważ później wpływa to na zachowanie małoletniego. Wzorce jakie mu zostaną przekazane, dziecko wciela do życia codziennego. Najważniejsze jest to, aby właściwie przygotować dziecko do dorosłości jest to trudne zadnie ponieważ każdy z nas ma inne wartości i pojęcie dobra.