Pojęte dziecko

Pojęte dziecko Niemowlę spokojnie może poznawać kilka języków jednocześnie i jest w stanie to pojąć i rozróżnić. Najlepszym przykładem są rodziny wielojęzykowe gdzie pociechy zaczynają mowę już władając kilkoma językami. Oczywiście początkowo są to pojedyncze słowa, zwroty, lecz praktyka czyni mistrza. Do tego wśród dzieci wyróżniamy również taką cechę taką jak następczość. Czyli że język obcy przyswajany jest dopiero po przyswojeniu języka ojczystego na podstawowym poziomie. To te dwie cechy pozwalają nam na rozpoczęcie edukacji już w najmłodszym wieku, osiągając tym samym zaskakujące rezultaty w przyszłości. Oczywiście, jeżeli sami nie czujemy się na siłach, aby uczyć nasze dziecko, możemy zdecydować się na różnorodne kursy. W tym wypadku rynek doskonale wyczuł popyt, ponieważ w ofertach szkół językowych możemy odnaleźć już pojawiające się kursy językowe nawet dla rocznych dzieci. Taka nauka nie ma nic wspólnego z klasyczną nauką dorosłych, lecz pozwala przyswajać wiedzę przez zabawę, która jest ściśle dostosowana do danego etapu rozwoju, na jakim znajduje się kilkunastomiesięczny kursant.

Dziecko i pies pod jednym dachem

Dziecko i pies pod jednym dachem Większość ludzi słysząc, że spodziewamy się dziecka od razu zadaje pytanie.. „a co z psem?” W szczególności często ono pada, jeżeli posiadamy dużego psa. Nieuchronne jest, że w niedługim czasie, pod jednym dachem będziemy mieli dużego psa i niemowlę. My jednak doskonale znamy naszego pupila i tego typu pytania bardzo nas bolą. Większość ciekawskich nie zdaje sobie sprawy z tego, że pomimo gabarytów nasze psisko nadaje się do malucha wręcz idealnie. Wszystko, dlatego że duże psy są o wiele spokojniejsze, bezproblemowo odnajdują się w domu gdzie jest małe dziecko. Dobrze wychowany pies, któremu są wpojone odpowiednie wartości nie jest agresywny. Dlatego też stanie się doskonałym kompanem do zabaw dla naszej pociechy. W równie odpowiedni sposób będzie chronił już nie tylko swoich dorosłych opiekunów, ale i nowych małych członków rodziny. Psy są zwierzętami stadnymi i tak jak wilki, od których się wywodzą żyją w watahach tak taką grupą, do której przynależy pies staje się nasza rodzina. Doskonale potrafią odnaleźć się na swoim miejscu. Jednak, aby pies znał swoje miejsce w hierarchii powinien być od małego jej nauczony. Najczęściej jednak bywa tak, że to właśnie zwierzak jest pierwszy w domu i trzeba zrobić małą roszadę w hierarchii. Dobrze wychowany pies bez problemów odnajdzie się w nowej sytuacji. A zawsze również można liczyć na pomoc behawiorystów i treserów psów. Pamiętajmy o tym, że wychowywanie się dziecka w towarzystwie psa daje bardzo duże korzyści. I są one równie liczne, co przyjemne. Nasze dziecko od najmłodszych lat będzie uczyło się odpowiedzialności. Doskonale pozna, co to jest empatia, współczucie i zaufanie. Pies, który jest przywiązany do swojej rodziny przywiąże się również do jej najnowszego i najmniejszego członka. Dzięki temu maluchowi pozwoli również przyswoić wszelkie kwestie związane z zapewnieniem bezpieczeństwa. W późniejszym wieku psiak da sporo radości i wiele okazji do ruchu naszemu maluchowi. Oczywiście trzeba zachować pewne względy bezpieczeństwa i nie powinno zostawiać się psa z niemowlakiem sam na sam od samego początku. Zwierzę może zbyt mocno przytulić się do naszego delikatnego niemowlaka i oczywiście nie zrobi tego celowo. Najczęściej wszystkie psy przejawiają spokojne i bardzo przyjazne podejście do dzieci. Jednak musimy również baczną uwagę zwrócić na dziecko w momencie, kiedy zacznie ono raczkować. Pies znajdzie się w tedy w zasięgu dłoni malucha i nie wiemy jak zareaguje na jego „pieszczoty”.

Wychowanie w domu

Wychowanie w domu Kiedy na świat przychodzi dziecko, rodzice myślą już kim będzie, jakie cechy po nich odziedziczył i oczywiście jakie zadania stoją przed nimi jako rodzicami. Początkowo dziecko wymaga od opiekunów zaspokajania jedynie jego podstawowych potrzeb czyli karmienia, przewijania i oczywiście potrzebę bliskości. To jak zachowujemy się przy dziecku procentuje na później, maluszek czynnie wszystko obserwuje i uczy się. Dlatego też musimy bardzo rozważnie postępować, aby malec nie naśladował złego zachowania i uczył się właściwych czynności. Wychowanie jest głównym zadaniem rodziców, dobrze jeśli od narodzin dziecka, oboje jasno stawiają swoje cele i wspólnie je realizują. Jeśli wśród rodziców nie ma porozumienia dziecko wszystko wyczuwa i nie wie kogo dokładnie ma słuchać, często oczekiwania rodziców są różne i to bardzo negatywnie wpływa na potomka. Rodzina jako podstawowa komórka wychowująca musi z biegiem lat nauczyć i przekazać dziecku odpowiednie normy, dotyczą one przede wszystkim życia w grupie, korelacji, oraz radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Dziecko powinno naturalnie umieć też zadbać o siebie i być samodzielne, niestety często nadopiekuńczość rodziców przeszkadza mu w dorośnięciu do swojej roli społecznej. Rodziny dzielimy na trzy podstawowe typy mianowicie rodzinę pełną, niepełną i dysfunkcyjną. Pierwszy typ dotyczy rodziny w której znajduje się oboje rodziców i każdy bierze udział w wychowaniu i kształtowaniu dziecka. Drugi typ występuje, kiedy nad dzieckiem opiekę sprawuje tylko jeden z rodziców. Najczęstszą przyczyną takiego zjawiska jest śmierć jednego członka rodziny lub rozwód. Najgorszym przykładem dla małego dziecka nie wątpliwie jest rodzina dysfunkcyjna, ma ona miejsce kiedy dziecko nie ma zaspokojonych podstawowych potrzeb, rodzice najczęściej mają problem z używkami i nie interesują się potomkiem. To w jakiej rodzinie wychowuje się dziecko jest bardzo ważne, ponieważ później wpływa to na zachowanie małoletniego. Wzorce jakie mu zostaną przekazane, dziecko wciela do życia codziennego. Najważniejsze jest to, aby właściwie przygotować dziecko do dorosłości jest to trudne zadnie ponieważ każdy z nas ma inne wartości i pojęcie dobra.

Dziecko przy stole

Dziecko przy stole Nie zależnie od tego czy dziecko je samodzielnie czy trzeba je karmić powinniśmy od samego początku dziecko uczyć pewnego zachowania. Dlatego jedząc posiłek przy stole nasze dziecko powinno być usytuowane na podobnej wysokości i w pobliżu stołu, jeżeli jest wciąż karmione. Dzięki temu w przyszłości będzie chętniej jadało, ale i stanie się zwolennikiem jedzenia przy stole wspólne posiłki rodzinne a nie na sofie przed tv bądź zamknięte samo w pokoju w samotności. Chociażby, dlatego warto zaprosić dziecko do stołu, jest to cenny element wychowania. Jeżeli dziecko nie potrafi samo jeść a jest po karmieniu wystarczy jak ustawimy go na specjalnym foteliku przy stole. Jeżeli uczy się dopiero samodzielnego jedzenia nic nie stoi a przeszkodzie, aby w trakcie naszego posiłku dziecku do rączki dać ugotowane warzywo i zachęcać go, aby samo wkładało sobie do buzi i dziąsłami próbowało je pogryźć. W efekcie dziecko chętniej będzie samodzielnie jadło w przyszłości. Jeżeli boimy się podać czegoś stałego w słusznej obawie przed zadławieniem możemy spokojnie podać dziecku danie ze słoiczka i łyżeczkę dla dzieci. W tedy bez obaw będziemy sami również mogli spożywać posiłek zamiast uporczywie patrzeć ile dziecko odgryzło warzywa. Nad dzieckiem jednak czuwać powinni oboje rodziców, jednak najlepiej, aby się przy tym zamieniali rolami. Takie zmiany są dobre, ponieważ jeżeli ciągle tylko mama czuwa nad dzieckiem w efekcie zawsze spożywa posiłek zimny albo nie zjada go wcale a do tego jest mocno zestresowana. Jeżeli nasza pociecha jest już większa i je praktycznie to, co my bez problemu możemy naszykować zdrowy obiad i zasiąść wspólnie do niego. Pozwólmy dziecku wybrać to, na co ma ochotę. Dowolność wyboru jest również urozmaiceniem żywienia. Da to wiele korzyści wychowawczych, ponieważ dziecko zachowuje się jak przysłowiowa papuga. Powtarza gesty, czynności, ruchy, słowa a to wszystko, dlatego że jest zapatrzone w rodziców jak w obraz. Dlatego od samego początku powinniśmy wspólnie jeść zdrowo. Takie wzorce zostaną dzieciakowi na całe życie, tak samo dzięki temu nauczy się prosić o dokładkę, dziękować za posiłek i chwalić smaczne potrawy. Mały człowiek niesamowicie chłonie wiedzę, więc pozwólmy mu na to. Nie odstawiajmy go na bok tylko, dlatego ze nie potrafi jeść bądź z samego faktu, że jest za mały, aby rozumieć sytuacje. Jest to bardzo błędne myślenie i nie uczy poprawnych zachować ani nie prowadzi w konsekwencji do niczego dobrego.

Edukacja dziecka

Edukacja dziecka Każde pokolenie ma swoje uroki, wady i zalety. Jednak każde następne cechuje się coraz to większą świadomością rozumienia na wiele tematów. Najważniejsza jednak jest świadomość edukacyjna dotycząca coraz to młodszych dzieci. Coraz więcej mam chce, aby jej pociecha osiągnęła w życiu dorosłym odpowiednie zabezpieczenia materialne, aby realizowała się zawodowo, żeby osiągnęła wyższy statut społeczny. Jest to naturalne, że dla swojego dziecka każda mama chce jak najlepiej i jak najwięcej. Żyjemy jednak w czasach gdzie zjednoczenie Europy i możliwość podróżowania bez większych barier sprawia, że jedną z najważniejszych lekcji staje się lekcja języka obcego. Od nie dawna dopiero społeczeństwo kładzie na to nacisk wśród najmłodszych. Na podstawie rozmaitych badań uczeni potwierdzają słuszność wczesnej nauki języka obcego. Dzieci cechują się tak wysoką przyswajalnością, że mogą się uczyć na przykład angielskiego już od urodzenia. Oczywiście nikt nie mówi, aby kilkumiesięczne dziecko mówiło po angielsku, kiedy nie jest w stanie porozumieć się w ojczystym języku. Jednak samo osłuchanie się z językiem obcym da pozytywne odzwierciedlenie w przyszłości. Wszystko, dlatego ze dzieci uczą się języka w sposób opierający się na regułach symultanizmu.